GÖNÜL NUR-İ CEMALİNDEN(Şeyh Mehmet Es'ad Erbili Hazretleri)

Gönül, nûr-i cemalinden habibim bir ziya ister Gözüm, hâk-i rehinden ey tabibim tutiyâ ister
Safayı sineme zulmet veren zeng-i günahımdır  Aman ey kân-ı ihsân, zulmet-i kalbim cilâ ister
Yetiş imdade ey şâh-ı risalet, ruz-i mahşerde Ki, derd-i bi-devâyı mâ'siyyet senden şifa ister
Ne âb-ı dideden rahat, ne âh-ı sineden imdat  Benim bâr-ı günahım, lütf-ı şâh-ı enbiyâ ister
Sarıldım dâmen-i ihsanına, ey şâfi-i ümmet Dahilek yâ muhammed, hasta canım bir devâ ister
Gül-i ruhsârına meftun olanlar, şüphesiz sensiz Ne mülk u mal u câh ister, ne de zevk-ü safâ ister
Nola bir kere şâd olsun cemâl-i bâ-kemâlinle  Ki, kemter bendeniz "es'ad" sana olmak fedâ ister

KAN TUTAR (Arif Emre)

Leblerinle emrine amadedir canım benim,
Al da bir buseyle öldür haydi cananım benim,

Lal olur birden dilim bilmem neden görsem seni,
Görmesem kalmaz kararım, dinmez efkanım benim.

Hasta gönlüm çok zamandır iftirakından harab,
Olmadım bir lahza rahat geçti devranım benim,

Mübtelayım bir ümitsiz gizli derdin zehrine,
Bu sebepten her geçen düştü dermanım benim.

Yok teselliden nasibim vermeyin zahmet bana,
Etmeyin bunca eziyet az mı hicranım benim

Kan tutar sen her bakışta, kastedersen canıma,
Yaremi sar merhem ol da akmasın kanım benim.

Arif Emre her ne etse, razıdır fermanına,
Sahibimsin hem efendim, hem de sultanım benim.

SAYESİ DÜŞMEZ YERE (Itri Mustafa Çelebi Buhurizade)

Sâyesi düşmez yere bir böyle nahl-i Tûr'sun
Mihr-i âlem-gîrsin başdan ayağa nûrsun

Târik-ı gülzâr-ı âlem mâlik-i mülk-i adem
Münkirine mahz-ı mâtem mü'minîne sûrsun

Sensin ol şâh kim Süleymanlar kapunda mûrdur
On sekiz bin âleme hükmetmeğe me'mûrsun

El benim dâmen senin ey rahmeten li'l-âlemîn
Şöhretim isyân benim sen afv ile meşhûrsun

Pâdişâh-ı evvelin ü kıblegâh-ı âhirin
Evvel ü âhir imâmü'l-enbiyâ mezkûrsun

Yâ Resûlallah umarım diyesin rûz-i cezâ
Gerçi cürmüm çoktur ammâ, Itrî'ya mağfûrsun!..

TECELLA-YI CEMALİNDEN (Şeyh Mehmet Es'ad Erbili)

Tecellâ-yı cemalinden habibim nevbahar âteş!
Gül ateş. bülbül ateş. sümbül ateş, hak ü hâr ateş!

Şuâ-yı âfitabındır yakan bil cümle uşşakı,
Dil ateş, sine ateş, hem dü çeşm-i eşk-i bar ateş!

Hayâl-i şem'-i rûyinle aceb mi yansa can u dil
Nigârım gel de gör kalbimde âteş âh u zar âteş

Ne mümkün bunca âteşle sehid-i aşkı gasl etmek
Cesed âteş kefen âteş hem âb-ı hoş -güvâr âteş

Ben el çektim safha-yı hatır u ârâm-ı canımdan
Safa âteş cefâ âteş firar ateş, karâr âteş

Ne yapsam bu dil-i mahzunu mesrur eylemem şahım
Gam âteş gam-küsâr aleş temennâ-yı mesâr âteş

Ümid-i afiyet besler mi es'ad yârdan hâşâ
Saçar oldukça gözden ol nigar ı gül-i zâr âteş

VAKT-İ SEHER (Seyyid Osman Hulusi Efendi)

Cuşa gelir dağ taş ile feryad eder vakt-i seher Her nesneyi kaplar telaş feryad eder vakt-i seher
Ol demde gül handan olur bülbül görüp nalan olur Her ehl-i dil şadan olur feryad eder vakt-i seher
Ol demde diller zar eder dilber arz-ı dîdar eder Her can özün izhar eder feryad eder vakt-i seher
Ol demde eş car u nebat taze bulurlar hep hayat Ol demde cümle mümkinat feryad eder vakt-i seher
Çağlar akar ab-ı revan yüz yere kor eyler figan Ol demde zerrat-ı cihan feryad eder vakt-i seher
Ol demde ins ile melek raksa gelir çarh-ı felek Hu hu deyu suda semek feryad eder vakt-i seher
Ol demde zat-ı kibriya aşıklara eyler sala Olan bu sırra aşina feryad eder vakt-i seher
Hulusi Aşıksan eğer dur yatma gel vakt-i seher Bak gör ki alem serteser feryad eder vakt-i seher

UMUT

GAZELLER (BAKİ-HAYALİ-NEVAYİ)

kuyunda gönül damen-i dildare sarıldı

Hacı gibi kim Kabe'de estare sarıldı

arz ettim ana name ile lü'lü-yi eşkim

can riştesi mektub-ı dürerbare sarıldı

zahm urdu veli yarelerim sarmadı ol yar

ağyar işidüp ta demeye yare sarıldı

göklerde gören gece sanır kehkeşandır

ahım dütünü günbed-i devvare sarıldı

baki gönülol pireheni yare sarılmış

sandım ki semen kadd-i sefidare sarıldı

hayalin şehriyarının gözüm sırça sarayıdır

gönül halvetgehi farkımda tacım hakipayıdır

müjen hançerleri reşki belini bükdü şemşirin

görelden kaşların cana kemanın başı kayıdır

akar sudan eser yelden gözüm gönlüm sakınırdım

biri ter-damen oldu şimdiden biri hevayidir

fenadan zevk almazsan ene'l-hak sırrını açma

kim ol bazar-ı Hallac'ın kurulmuş elde yayıdır

sözü rengin-eda etmek Hayali ihtiraıdır

horasan ehli sanmasın bunu tarz-ı Nevayidir

közyaşım boldu revan bir nergis-i cadu körüp

tıfl yanlığ kim yügürgey her taraf ahu körüp

kaldı hayran zahid eşkimde körüp her yan habab

rustayi dik ki hayret eylegey ordu körüp

can ara tigin körüp könlüm kuşu tüzdü neva

tutii dik kim tekellüm eylegel közgü körüp

bade tutkaç dime bi-hod boldu kim ol közgüdin

bardı huşum yar hüsnü cilvesin utru körüp

ey Nevayi def olur halin körüp kuh-ı gamım

pil yanlığ kim hezimet eylegel hindu körüp